Ada orang bertanya pada aku, "Pernah tak ada orang belanja hang nasi sepinggan?"
Aku diam tersenyum.
"Kalau ada bagi tau aku, biar aku cakap terima kasih kat dia"
Aku tersenyum. Tidak mengiya dan menidakkan.
Dan dia bertanya lagi, "Ada tak orang sanggup bagi hang RM10 walaupun masa tu dia ada RM20 aje?"
Aku diam tersenyum lagi sambil kawan mamat tu berkata, "Kalau aku, sori la. Jangan harap aku nak bagi"
Aku tetap tersenyum. Bukan aku tuk menjatuhkan orang depan kenalannya.
Aku pernah ada sahabat yang pernah bagi aku makan nasi waktu aku susah. Aku juga ada sahabat yang boleh bagi RM5 walau pun tika itu ia hanya punya RM10. Dan aku juga punya sahabat yang buat aku rasa BANGSAT kat dia.
Aku perhatikan mereka. Dari bekas jururawat kerajaan ke pegawai polis, pegawai KWSP, bekas pekerja kerajaan dan orang-orang lama. Aku tak faham apa yang mereka bincangkan. Yang aku nampak, tiap kali lelaki yang datang, mesti rokok aku dorang kebas. Sorang tu siap kebas lighter aku lagi.
Aku tersenyum ketawa.
Aku di tanya satu soalan, "Hang dengan 2 orang kawan hang ada kat depan gua tapi 2 orang kawan hang tak nak masuk. Hang sorang aje masuk. Kalau hang sampai dengan selamat hang nak tak sms atau call kawan hang yang kat luar tu?"
Kawan mamat tu menyampuk, "Kalau aku, jangan harap la. Aku dah bersusah payah dalam tu, takkan senang-senang aku nak bagi tau jalan tu selamat."
Aku tak berkata apa. Tersenyum memandang mereka. Yang tau siapa aku akan tau jawapannya.

Tiada ulasan:
Catat Ulasan